فراموش نکنیم که هر فرد مسنی که از فامیل به سوی رحمت الهی میرود با خود بسیاری از این اطلاعات را میبرد پس زودتر باید اقدام شود تا حافظه ها مکتوب گردند.

مطلب بر گرفته از صفحه فیسبوک روستای جزن

با تشکر از اقای امیر زارع نسرانی بابت ارسال این عکس

عکس 1

عاشورای 1380 قمری مطابق با 14/4/1339

عکس را بزرگتر ببینید

عکس ۲

عکس سال 1344 از راست 1- رضا رشیدی جزنی (عمو رضا) 2- مرحوم علی اکبر زارع نسرانی 3- محمد معینی جزنی(ممد دخیل) 4- مجید احمدی جزنی (نوزاد ) 5- حسن احمدی جزنی 6- عمه ضغری (مادر حسن احمدی جزنی)

عکس را بزرگتر ببینید

عکس ۳

سمت راست حاج رضا رشیدی جزنی

عکس را بزرگتر ببینید

عکس ۴

عاشورا  ۲۴/۶/۱۳۶۵

عکس را بزرگتر ببینید

عکس ۵

روز عاشورا جزن

عکس را بزرگتر ببینید

سند شماره 1

برای دیدن عکس در مقیاس بزرگتر اینجا کلیک کنید

سند شماره ۲

برای دیدن عکس در مقیاس بزرگتر اینجا کلیک کنید

سند شماره ۳

برای دیدن عکس در مقیاس بزرگتر اینجا کلیک کنید

برای دیدن این مطلب به صورت کامل بر روی  ادامه مطلب کلیک کنید.

جزن روستایی واقع در ۶ کیلومتری شمال شرقی بخش مرکزی شهرستان نطنز است.نام این روستا از درخت بیابانی گز گرفته شده است و ابتدا ان را گزن (که هنوز محلی ها ان را به این نام می خوانند) و بعد به مرور زمان به جزن تغییر نام پیدا کرده است.

این روستا در بین زمین های همجوار از ارتفاع خوبی برخوردار است در واقع وجود دو رودخانه فصلی که در گذشته های دور دارای اب فراوانی بود موجب بر امدگی فعلی شده که روستای جزن بر روی روی همین بر امدگی تشکیل گردیده همچنین این روستا در قسمت شمالی در دامنه کوهی به نام چلک قرار گرفته و در قسمت جنوبی به جاده نطنزـ بادرود و اتوبان اصفهان محدود می شود.

اب این روستا از شش رشته قنات تامین می شود که این قنات ها در زندگی روزمره اهالی روستا بسیار موثر هستند.جمعیت روستای جزن بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ ۵۳ نفر بوده که در ۲۷ خانوار زندگی می کنند که عمدتا به پیشه کشاورزی و دامپروری مشغول می باشند٫ البته جمعیت این روستا در دهه ۵۰ و ۶۰ بسیار بیشتر از این مقدار بوده اما به دلیل مهاجرت ساکنین به ویژه نسل جوان به شهرهای بزرگتر چون تهران و اصفهان جمعیت این روستا در سال های اخیر بسیار کاهش پیدا کرده است.

از پیشینه تاریخی جزن اطلاعات چندانی در دست نیست ولی انچیزی که از شجره نامه های قدیمی و سخنان بزرگان روستا بر می اید این است که "فردی به نام شاهرخ که یکی از بزرگ زادگان و نوادگان والی سمنان بود در اوایل قرن ۱۲ به علت نارضایتی و مخالفت به دستور حاکم وقت به اطراف کاشان یا یکی از شهرهای تابع اصفهان به نام نطنز تبعید می گردد و مدتی که در حال تبعید بود به ذهنش خطور می کند که باید به فکر زندگی جدید باشد و در ان حوالی رشته قناتی را بنا می کند به نام (جزن) و به ابادانی ان می پردازد" البته روستایی به همین نام در حوالی دامغان در استان سمنان وجود دارد که گفته می شود شباهت های زیاد فرهنگی با روستای جزن در منطقه نطنز دارد.شاهرخ بعدها با دختری از سران نطنز ازدواج می کند که ثمره ان ۴ پسر است که آنها را اجداد اهالی امروز این روستا می دانند همچنین قلعه ای نیز در جزن وجود دارد که قدمت ان را بیش از ۶۰۰ سال می دانند که خود گواه بر کهن بودن این روستا میباشد.

به جز قلعه جزن از دیگر مناطق دیدنی روستا می توان از حمام قدیمی٫ استخر رودخانه٫پاچنار٫ویشگون و یوزجریب نام برد.

اعضای شورای روستای جزن اقایان حبیب کبیرسلطانی٫علیرضا معینی و داود سمنانی می باشند که زحمات زیادی بری این روستا کشیده اند و البته توقعات بیشتری نیز از انها میرود.

این روستا از استعداد بالایی برای پیشرفت برخوردار است و انسانهای توانمندی از این روستا به ویژه در زمینه های سیاسی٫فرهنگی و اقتصادی به جامه معرفی شده اند که خود توجه بیشتر مسولین را می طلبد.

                                                                                       ارمان معینی جزنی

وبلاگ وطن من بیدگل( اقای حسین بیدگلی)

وبلاگ باران ( اقای سید محمد علوی نوش ابادی)

همچنین اقای وحید معینی جزنی نیز در وبلاگ خود مطالب بسیار زیبا و خواندنی در مورد روستای جزن مینویسند که برای خواندن ان میتوانید به این وبلاگ سر بزنید:

این راه من بود (اقای وحید معینی جزنی)

ایران٫انگلستان٫امریکا٫امارات٫اکراین٫کانادا٫برزیل٫یونان٫المان٫کویت٫لهستان٫فرانسه٫بلژیک٫استرالیا٫هلند٫عربستان٫اتریش٫ایتالیا٫مالزی٫نروژ٫افغانستان٫قطر٫هند٫پاکستان٫سوئد٫جمهوری چک٫ترکیه٫ژاپن٫دانمارک٫فنلاند٫بحرین٫ارمنستان٫چین٫اردن٫رومانی٫کره جنوبی٫روسیه٫هنگ کنگ٫عراق٫عمان و مجارستان.

حالا درست هست که روستای ما تبدیل به یک روستای الکترونیک به معنی واقعی نشده ولی حداقل یک روستای اینترنشینال که شدیم!! بد نیست در زمینه جذب توریست در جزن سرمایه گذاری کنیم شاید بتونیم اینگونه حیات و نشاط قدیم را به روستای جزن برگردانیم٫ البته به قول پدربزرگم صفای روستای جزن به پیرمردها و پیرزنهای بود که دم قلعه اش می نشستند که انها نیز با رفتن خود صفا و زندگی را از این روستا بردند٫و روستای جزن که شادابی و سرزندگی خودش و اهالی اش زبانزد تمام نطنز بود امروز روستایی ارام و خالی از سکنه شده و حالا تنها کاری که از من نوعی برمیاید این هست که در این سر دنیا بشینم و اینگونه عشق خود را به روستای ابا اجدادیم نشان بدم .به امید بازگشت ان روزها.